Lucian of Samosata



“The Placement of Lucian’s Novel True History in the Genre of Science Fiction”, Interlitteraria 21/1, Belletristic Translation: a Means of Cultural-Spiritual Dialogue or a Tool of Acculturation? – Miscellanea, University of Tartu Press, Tartu 2016, 158-172.


Among the works of the ancient Greek satirist Lucian of Samosata, well-known for his scathing and obscene irony, there is the novel True History. In this work Lucian, being in an intense satirical mood, intended to undermine the values of the classical world. Through a continuous parade of wonderful events, beings and situations as a substitute for the realistic approach to reality, he parodies the scientific knowledge, creating a literary model for the subsequent writers. Without doubt, nowadays, Lucian’s large influence on the history of literature has been highlighted. What is missing is pointing out the specific characteristics that would lead to the placement of True History at the starting point of Science Fiction. We are going to highlight two of these features: first, the operation of “cognitive estrangement”, which aims at providing the reader with the perception of the difference between the convention and the truth, and second, the use of strange innovations (“novum”) that verify the value of Lucian’s work by connecting it to historicity.

Keywords: Lucian of Samosata, True History, satire, estrangement, “novum”, Science Fiction


Η τοποθέτηση του μυθιστορήματος του Λουκιανού Αληθής Ιστορία στο είδος της Επιστημονικής Φαντασίας“, Διαπολιτισμός. Ελληνικό ηλεκτρονικό περιοδικό για τη Λογοτεχνία (29.4.2015).

lucian viglas diapolitismos

 Κάνετε κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε το κείμενο 


Ανάμεσα στα έργα του αρχαίου Έλληνα σατιρικού συγγραφέα Λουκιανού του Σαμοσατέα, γνωστού για τη δηκτική και άσεμνη ειρωνεία του, συγκαταλέγεται το μυθιστόρημα Αληθής Ιστορία. Στο έργο αυτό ο Λουκιανός εμφορείται από έντονη σατιρική διάθεση, σκοπεύοντας να υπονομεύσει τις αξίες του κλασσικού κόσμου. Μέσω μίας διαρκούς παράθεσης θαυμαστών συμβάντων, όντων και καταστάσεων ως υποκατάστατο της ρεαλιστικής αντιμετώπισης της πραγματικότητας, παρωδεί την επιστημονική γνώση, δημιουργώντας ένα λογοτεχνικό πρότυπο για τους μεταγενέστερους. Δίχως άλλο σήμερα έχει τονιστεί η ευρεία επίδρασή του στην ιστορία της λογοτεχνίας. Λείπει όμως η επισήμανση ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που θα οδηγούσαν στην κατάταξή του στην αφετηρία της Επιστημονικής Φαντασίας. Πρόκειται να αναδείξουμε δύο από αυτά τα χαρακτηριστικά: πρώτον, τη λειτουργία της «απο-οικειοποίησης της γνώσης», η οποία σκοπεύει στο να αντιληφτεί ο αναγνώστης τη διαφορά ανάμεσα στη σύμβαση και στην αλήθεια, και δεύτερον, τη χρήση στο έργο αυτό των παράξενων επινοημάτων (novum) που το επαληθεύουν γνωστικά εντάσσοντάς το στην ιστορικότητα.

Λέξεις κλειδιά: Λουκιανός, Αληθής Ιστορία, σάτιρα, απο-οικειοποίηση, novum, Επιστημονική Φαντασία