Science Fiction in Antiquity

interlittearia-journal-cover

 

“The Placement of Lucian’s Novel True History in the Genre of Science Fiction”, Interlitteraria 21/1, Belletristic Translation: a Means of Cultural-Spiritual Dialogue or a Tool of Acculturation? – Miscellanea, University of Tartu Press, Tartu 2016, 158-172.

Abstract

Among the works of the ancient Greek satirist Lucian of Samosata, well-known for his scathing and obscene irony, there is the novel True History. In this work Lucian, being in an intense satirical mood, intended to undermine the values of the classical world. Through a continuous parade of wonderful events, beings and situations as a substitute for the realistic approach to reality, he parodies the scientific knowledge, creating a literary model for the subsequent writers. Without doubt, nowadays, Lucian’s large influence on the history of literature has been highlighted. What is missing is pointing out the specific characteristics that would lead to the placement of True History at the starting point of Science Fiction. We are going to highlight two of these features: first, the operation of “cognitive estrangement”, which aims at providing the reader with the perception of the difference between the convention and the truth, and second, the use of strange innovations (“novum”) that verify the value of Lucian’s work by connecting it to historicity.

Keywords: Lucian of Samosata, True History, satire, estrangement, “novum”, Science Fiction

 

Η τοποθέτηση του μυθιστορήματος του Λουκιανού Αληθής Ιστορία στο είδος της Επιστημονικής Φαντασίας“, Διαπολιτισμός. Ελληνικό ηλεκτρονικό περιοδικό για τη Λογοτεχνία (29.4.2015).

lucian viglas diapolitismos

 Κάνετε κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε το κείμενο 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ανάμεσα στα έργα του αρχαίου Έλληνα σατιρικού συγγραφέα Λουκιανού του Σαμοσατέα, γνωστού για τη δηκτική και άσεμνη ειρωνεία του, συγκαταλέγεται το μυθιστόρημα Αληθής Ιστορία. Στο έργο αυτό ο Λουκιανός εμφορείται από έντονη σατιρική διάθεση, σκοπεύοντας να υπονομεύσει τις αξίες του κλασσικού κόσμου. Μέσω μίας διαρκούς παράθεσης θαυμαστών συμβάντων, όντων και καταστάσεων ως υποκατάστατο της ρεαλιστικής αντιμετώπισης της πραγματικότητας, παρωδεί την επιστημονική γνώση, δημιουργώντας ένα λογοτεχνικό πρότυπο για τους μεταγενέστερους. Δίχως άλλο σήμερα έχει τονιστεί η ευρεία επίδρασή του στην ιστορία της λογοτεχνίας. Λείπει όμως η επισήμανση ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που θα οδηγούσαν στην κατάταξή του στην αφετηρία της Επιστημονικής Φαντασίας. Πρόκειται να αναδείξουμε δύο από αυτά τα χαρακτηριστικά: πρώτον, τη λειτουργία της «απο-οικειοποίησης της γνώσης», η οποία σκοπεύει στο να αντιληφτεί ο αναγνώστης τη διαφορά ανάμεσα στη σύμβαση και στην αλήθεια, και δεύτερον, τη χρήση στο έργο αυτό των παράξενων επινοημάτων (novum) που το επαληθεύουν γνωστικά εντάσσοντάς το στην ιστορικότητα.

Λέξεις κλειδιά: Λουκιανός, Αληθής Ιστορία, σάτιρα, απο-οικειοποίηση, novum, Επιστημονική Φαντασία

Citations:

It is used in the Reading List Syllabus: Love, Death & Destiny: The Ancient Novel (MA module) of Professor Meredith J. C. Warren in the Institute for Interdisciplinary Biblical Studies of Sheffield University (16.7.2017).

Morena Deriu, “How to Imagine a World Without Women: Hyperreality in Lucian’s True Histories,Medea. Rivista di Studi Interculturali,  V. 3, N. 1 (2017) p. 7 note 20.

Malamir SPASOV in “Interlitteraria. Vol. 21, No 1 (2016). Belletristic Translation: a Means of Cultural-Spiritual Dialogue or a Tool of Acculturation,” Colloquia Comparativa Litterarum Vol 3, No 1 (2017) 254-261(ISSN: 2367-7716) commented on it and wrote:

The last but not least article in this Interlitteraria issue, “The Placement of Lucian’s Novel True History in the Genre of Science Fiction”, by Katelis Viglas reveals a peculiar translation of past to future strangeness. The ancient Greek Lucian of Samosata (b. About 125 CE) is considered as one of the earliest novelists in Western civilization, “well-known for his scathing and obscene irony”. There is a fictional narrative among his works, which is called True History, defined by experts as a genuine novel. There he parodies Homer’s fantastic tales, Thucydides’ History, also philosophers, political figures, etc. Lucian undermines the values of the classical world by satirizing the scientific knowledge and rational experience, thus “creating a literary model”. “Through a continuous parade of wonderful events, beings and situations as a substitute for the realistic approach to reality”, he actually appears to be a forerunner of modern literary themes like voyages in the outer space, extraterrestrial life, etc., nearly two millennia before Jules Verne; let alone his fictional characters, reminiscent of the creatures from paintings of Hieronymus Bosh, associating his works with twentieth century Absurdism. Lucian enormous impact on the history of literature is not uncharted fact, but this paper is filling a gap “pointing out the specific characteristics that would lead to the placement of True History at the starting point of Science Fiction” (p.158). A couple of these features are emphasized here: “first, the operation of ‘cognitive estrangement’, which aims at providing the reader with perception of the difference between convention and truth, and second, the use of strange innovations (‘novum’) that verify the value of Lucian’s work by connecting it to historicity”. Here I would interpret what I said previously, stating that synonymy is even more beautiful, as far as an ancient novel speaks to modern readers offering a novel perspective on future society. This is how interpretation works and this is substantial.

Το τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό άρθρο σε αυτό το τεύχος του Interlitteraria είναι το «Η τοποθέτηση του μυθιστορήματος του Λουκιανού Αληθής Ιστορία στο είδος της Επιστημονικής Φαντασίας», του Κατελή Βίγκλα, που αποκαλύπτει μια ιδιόμορφη μεταβίβαση της παραδοξότητας από το παρελθόν στο παρόν. Ο αρχαίος Έλληνας Λουκιανός ο Σαμοσατέας (γενν. περί το 125 μ.Χ.) θεωρείται ένας από τους πρώτους μυθιστοριογράφους του δυτικού πολιτισμού, «γνωστός για τη δηκτική και άσεμνη ειρωνεία του». Μεταξύ των έργων του συγκαταλέγεται μια φανταστική αφήγηση με τον τίτλο Αληθής Ιστορία, που ορίζεται από τους ειδικούς ως γνήσιο μυθιστόρημα. Στο έργο αυτό παρωδεί τις φανταστικές αφηγήσεις του Ομήρου, την Ιστορία του Θουκυδίδη, αλλά και φιλοσόφους, πολιτικές μορφές, κλπ. Ο Λουκιανός υπονομεύει τις αξίες του κλασσικού κόσμου σατιρίζοντας την επιστημονική γνώση και την ορθολογική εμπειρία, «δημιουργώντας ένα λογοτεχνικό πρότυπο». «Μέσω μίας διαρκούς παράθεσης θαυμαστών συμβάντων, όντων και καταστάσεων ως υποκατάστατο της ρεαλιστικής αντιμετώπισης της πραγματικότητας», φαίνεται να είναι πραγματικά ένας πρόδρομος των νεώτερων λογοτεχνικών θεμάτων, όπως είναι τα ταξίδια στο εξώτερο διάστημα, η εξωγήινη ζωή κλπ., σχεδόν δύο χιλιετίες πριν τον Ιούλιο Βερν∙ πόσο μάλλον οι φανταστικοί χαρακτήρες του, που θυμίζουν τα πλάσματα των πινάκων του Ιερώνυμου Μπος και συνδέουν τα έργα του με το κίνημα του Παραλογισμού κατά τον 20ο αιώνα. Ο τεράστιος αντίκτυπος του Λουκιανού στην ιστορία της λογοτεχνίας δεν είναι αχαρτογράφητος, αλλά αυτή η εργασία καλύπτει ένα κενό «δείχνοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που οδηγούν στην κατάταξή του στην αφετηρία της Επιστημονικής Φαντασίας» (σ. 158). Ένα ζεύγος αυτών των στοιχείων τονίζεται εδώ: «πρώτον, η λειτουργία της «απο-οικειοποίησης της γνώσης», η οποία σκοπεύει στο να αντιληφτεί ο αναγνώστης τη διαφορά ανάμεσα στη σύμβαση και την αλήθεια, και δεύτερον, η χρήση στο έργο αυτό των παράξενων επινοημάτων (novum) που το επαληθεύουν γνωστικά εντάσσοντάς το στην ιστορικότητα». Εδώ θα ερμηνεύσω αυτό που είπα προηγουμένως, δηλώνοντας ότι η συνωνυμία είναι περισσότερο όμορφη, όταν ένα αρχαίο μυθιστόρημα μιλάει στους σύγχρονους αναγνώστες του προσφέροντάς τους μια νέα προοπτική της μελλοντικής κοινωνίας. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η ερμηνεία και αυτό είναι το ουσιώδες.

Advertisements